Psychologowie zgodnie twierdzą, że najczęściej popełnianym błędem jest trwanie w zbyt długim związku, który tak naprawdę nie ma przed sobą przyszłości. Po pięknym i romantycznym początku relacji przychodzi rozczarowanie, bo partner okazał się być kimś zupełnie innym, niż sądziliśmy. Jednak przyzwyczajenie do drugiej osoby lub strach przed życiem w samotności powoduje ciągłe zaprzeczanie rzeczywistości i tym samym, trwanie w bezsensownej relacji przez wiele lat. Co powinno cię zaalarmować, że w związku źle się dzieje? Przeczytaj poniższy artykuł.

• Problemy w komunikacji
• Denerwuje cię zachowanie partnera
• Razem, a jednak osobno
• Nieustanna walka
• Więcej łez niż uśmiechów
• Brak ochoty na zbliżenie

Problemy w komunikacji

Kiedy dostrzegasz, że nie potraficie ze sobą rozmawiać i ograniczacie się tylko do oficjalnych komunikatów na temat pracy, pogody czy rzeczy do zrobienia, to powinno być pierwszym sygnałem ostrzegawczym. To samo dotyczy częstych kłótni i awantur. Jeżeli w związku brakuje komunikacji, spójności, tematów do rozmów na jakikolwiek temat, a wszelkie próby rozwiązania jakiegoś problemu kończą się kłótnią i cichymi dniami, to nie wróży niczego dobrego.

Dialog w relacji to fundament, na którym buduje się wzajemne zrozumienie i bliskość emocjonalną. Gdy rozmowy zanikają,partnerzy przestają dzielić się swoimi przemyśleniami, obawami czy marzeniami. Zamiast autentycznego zainteresowania i empatii pojawia się zimna uprzejmość lub całkowite wycofanie. Taki stan prowadzi do narastającego poczucia osamotnienia, mimo formalnego bycia razem.

Denerwuje cię zachowanie partnera

Bardzo często zdarza się, że w trakcie trwania relacji to, co podobało nam się na początku, później zaczyna bardzo irytować. To właśnie określone zachowanie staje się powodem częstych nieporozumień, kłótni, narzekań i pretensji. Na pewnym etapie związku przychodzi taki moment, kiedy partnerzy oczekują od siebie zmiany w zachowaniu czy w ogóle w sposobie bycia. To jest niemożliwe, ponieważ ten człowiek taki był od początku i go nie zmienisz.

Jeśli czujesz, że nie odpowiada ci życie z człowiekiem, który np. dużo imprezuje, wiecznie się spóźnia, musisz go pilnować na każdym kroku, nie możesz na nim polegać, wiecznie o czymś zapomina, to warto się zastanowić nad przyszłością takiego związku. Ciągłe narzekanie na cechy charakteru partnera i próby wymuszenia zmiany prowadzą tylko do pogłębiania wzajemnej frustracji. Akceptacja to podstawa — jeśli jej brakuje, relacja staje się źródłem napięcia.

Razem, a jednak osobno

Na początku każdego związku chce się z ukochaną osobą spędzać jak najwięcej czasu. Potem, kiedy związek wchodzi w kolejną fazę, jaką jest wspólne zamieszkanie, coraz mniej wychodzi się razem, a preferuje się osobne spotkania np. z koleżankami na kawę lub z kolegami na piwo.

Jeśli wyjście do kina czy restauracji z partnerem nie sprawia ci przyjemności i czujesz, że wolałabyś spędzić ten czas inaczej lub z kimś innym, to być może nadszedł moment, w którym warto rozważyć ewentualne rozstanie. Naturalnie każdy w związku potrzebuje przestrzeni i autonomii, jednak jeśli wspólny czas przestał być wartością, a zaczął być obowiązkiem, jest to symptom głębszego problemu. Partnerzy przestają czerpać radość z bycia razem i zaczynają odczuwać ulgę, gdy są osobno.

Nieustanna walka

Żaden związek nie jest wolny od konfliktów i kryzysów. Siła miłości, jaka łączy ze sobą dwoje ludzi, potrafi przezwyciężać wszelkie przeciwności. Jednak jeśli do kłótni, nieporozumień i awantur dochodzi bardzo często, nieustannie o coś ze sobą walczycie i żadne działania nie przynoszą rezultatów czy korzystnego kompromisu, to chyba nie ma sensu ciągnąć tego dalej.

Nic na siłę. Nic dobrego nie wyjdzie ze związku, w którym partnerzy toczą ze sobą ciągłą wojnę. Konflikty są normalne, ale ich częstotliwość i intensywność decydują o charakterze relacji. Jeśli większość interakcji kończy się napięciem, wzajemnymi oskarżeniami lub obrażaniem się na kilka dni, oznacza to, że zachowania partnera nie tylko irytują, ale wręcz niszczą więź. Taka dynamika prowadzi do wypalenia emocjonalnego i utraty szacunku.

Więcej łez niż uśmiechów

Uczucie określane jest nie przez słowa, ale przede wszystkim przez czyny. Jeżeli kochasz kogoś prawdziwie, to okazujesz mu to codziennie poprzez najdrobniejsze gesty, np. przychodzisz zmarznięta do domu, a twój partner robi ci ciepłą herbatę i okrywa cię kocem. Twój partner jest chory, lecisz do apteki po skuteczne środki na przeziębienie. Troska o drugiego człowieka i dbanie o jego dobre samopoczucie to podstawa udanego związku.

Jeśli zamiast tego spotyka cię ciągłe rozczarowanie, twój partner jest w stosunku do ciebie oschły, nieczuły, kieruje pod twoim adresem niemiłe teksty, nie dba o ciebie, ale wymaga, żebyś koło niego skakała i robiła wszystko, co on chce, to znak, że jesteś w toksycznej relacji, którą trzeba jak najszybciej zakończyć. W zdrowym związku łzy pojawiają się sporadycznie, podczas gdy w relacji destrukcyjnej stają się codziennością. Jeśli emocjonalny bilans wyraźnie przechyla się w stronę smutku, frustracji i bezradności, nie ma sensu oszukiwać samej siebie, że „jeszcze się poukłada”.

Brak ochoty na zbliżenie

Jeśli stosunek z twoim partnerem nie sprawia ci żadnej przyjemności, stał się dla ciebie mało atrakcyjny, unikasz współżycia lub się do niego „zmuszasz”, to znaczy, że nie ma tu już żadnej miłości. Brak bliskości i namiętności powoduje oddalanie się od siebie i ochłodzenie relacji. Jeśli taki stan trwa od dłuższego czasu, to albo zdecydujcie się na terapię, albo zakończcie definitywnie związek.

Fizyczna bliskość jest naturalnym wyrazem uczucia i wzajemnego przyciągania. Długotrwały brak ochoty na intymność może wynikać z wielu przyczyn — od nagromadzonego urazu emocjonalnego, przez brak szacunku, po utratę pożądania. Jeśli problem nie jest konsekwencją tymczasowego stresu czy przeciążenia obowiązkami, lecz stałym elementem relacji, wskazuje to na głębokie wycofanie emocjonalne. W takiej sytuacji warto zastanowić się, czy kontynuowanie związku ma sens, czy może lepiej zakończyć go w sposób dojrzały i świadomy.