Wiele osób uważa, że „mężczyźni są z Marsa, a kobiety z Wenus”. Można się zgodzić z tym stwierdzeniem, bowiem faktycznie – różnimy się między sobą. Jednakże to wartość dodatnia. Jeśli jednak z jakichś powodów chcesz w pełni zrozumieć swojego mężczyznę i sposób w jaki myśli, to pomoże Ci w tym poniższy artykuł.

Jak mężczyzna mówi o uczuciach?

Prawda jest taka, że mężczyźni nie komplikują spraw takich jak uczucia. Jak kochają – to na zabój, jak nienawidzą – to nienawidzą. Jednakże o uczuciach nie lubią mówić. To osoby, które wolą działać. Uczucia więc raczej okazują zachowaniem, a nie wyznaniami. Jeśli kochają – robią dla osoby darzonej uczuciem niemalże wszystko. Nie ma co zmuszać ich do czułych słówek. Lepiej doceniać gesty, które często mówią więcej niż setki deklaracji. Obserwując jego codzienne działania – drobne uprzejmości, gotowość pomocy czy poświęcenie czasu – łatwiej dostrzec prawdziwe intencje niż próbując wymusić romantyczne monologi.

Jak mężczyźni się komunikują?

Niestety – mężczyzna się „nie domyśli”. Nie zrozumie drugiego, a zwłaszcza – trzeciego dna wypowiedzi. Warto więc mówić mężczyźnie wprost to, czego się od niego oczekuje. Jak do dziecka. Tak samo on zwraca się do kobiety i całego świata. Mówi to, co myśli. Bezpośrednio! Jeśli więc zależy Ci na konkretnej reakcji lub działaniu z jego strony – przekaż mu jasny komunikat bez niedomówień. Subtelne aluzje, które w kontaktach między kobietami działają doskonale, tutaj mogą po prostu nie dotrzeć do adresata.

Wymagania względem mężczyzn

Nie ma co wymagać od mężczyzn, że będą w stanie w krótkim czasie zrobić tak wiele jak kobieta. Oni nie potrafią robić kilku rzeczy na raz. Skupiają się na jednym i robią je dokładnie. Realizując listę wykonują jedno zadanie po drugim. Nie ma więc co wymagać od mężczyzny, że zrobi wiele różnorodnych zadań w krótkim czasie. Lepiej dać listę i po prostu oczekiwać, że kiedyś będą wykonane. Ta jednowątkowość ma też swoją zaletę – jeśli skupi się na danym zleceniu, wykona je precyzyjnie. Nie będzie rozpraszał uwagi na inne czynności, co przekłada się na wysoką jakość wykonania. Kluczem jest więc ustalenie priorytetów i wyznaczenie realistycznych terminów, zamiast frustracji wobec odmiennego tempa działania.

Komplementowanie mężczyzn

Nie jest prawdą, że mężczyznom jest obojętne to, co ktoś o nich myśli. Potrzebują być lubiani, tak samo jak mają potrzebę bycia uznawanym. Warto więc zrozumieć, że tak jak i kobieta, tak mężczyzna potrzebuje usłyszeć komplementy, zostać docenionym za to, co zrobił. Szczególnie pozytywnie reagują na uznanie w kontekście umiejętności praktycznych – naprawy, pomysłowości, siły fizycznej czy inteligencji. Słowa uznania w odpowiednim momencie mogą znacząco wzmocnić jego poczucie wartości i motywację do dalszych działań. Zwłaszcza gdy doceniasz jego wysiłki publicznie – w gronie znajomych czy rodziny – czują się wtedy naprawdę dowartościowani.

Kumple w życiu mężczyzny

Dla mężczyzn bardzo ważna jest pielęgnacja znajomości i przyjaźni. To stąd bierze się to, że często wychodzą z kumplami na piwo, oglądają razem mecze, uprawiają razem sport. By zrozumieć mężczyznę należy uszanować to, że ma ze swoimi kolegami rytuały, które lubią kultywować. Może to być before przed meczem, czy piwko na ławce pod blokiem. Nie ma co się obrażać, gdy podczas ważnych rozgrywek sportowych mężczyzna ciągle wychodzi z domu, żyje w zupełnie innym świecie. To nie jest tak, że znudził się kobietą. Po prostu – w tej chwili najważniejsze dla niego są mecze i kumple. Ta męska solidarność to przestrzeń wolna od obowiązków domowych i codziennych napięć, w której mogą po prostu być sobą bez potrzeby tłumaczenia się ze swoich zachowań czy zainteresowań.

Męskie lenistwo

Do zrozumienia mężczyzn potrzebna jest także świadomość, że to dość leniwe osoby. Owszem – mogą pracować bardzo ciężko, ale tylko wtedy, jeśli za wysiłek mają coś otrzymać – wynagrodzenie lub nagrodę – nawet w postaci tego, że kobiety dadzą im w świętym spokoju poleżeć na kanapie. Nie oznacza to jednak braku ambicji czy chęci działania – po prostu ich motywacja działa nieco inaczej. Potrzebują wyraźnego celu i wymierne korzyści, które uzasadniają zaangażowanie energii. Dlatego tak dobrze odpowiadają na konkretne porozumienia typu „jeśli zrobisz X, zyskasz Y”. Kiedy wiedzą czego mogą się spodziewać w zamian za wysiłek, ich produktywność gwałtownie rośnie.

Chory mężczyzna – jak go zrozumieć?

Niestety – mężczyźni to hipochondrycy. Lekki kaszel to dla nich zapalenie płuc, a ból głowy lub zęba całkowicie odbiera im życiową energię. Oni umierają! Oczywiście nie na tyle, by iść do lekarza! Dramat musi trwać w domu. Muszą się nad sobą poużalać, a kobiety – pełne wyrozumiałości i cierpliwości, mają ich pocieszać i pełnić pielęgniarską opiekę – służyć ciepłym kocem, herbatką i pocieszeniem. Ta pozorna dramatyzacja ma jednak swoje źródło – wielu mężczyzn wychowywano w przekonaniu, że nie mogą okazywać słabości emocjonalnej, więc dolegliwości fizyczne stają się jedyną akceptowalną formą wyrażenia potrzeby uwagi i troski. Choroba pozwala im na chwilę zejść z piedestału „twardziela” i pozwolić sobie na chwilę bezbronności.

Rodzinne perypetie

Czy mamusia jest najważniejsza dla mężczyzny? Dla wielu tak. Czy warto z tym walczyć? I tak, i nie. Prawda jest taka, że to jedyna kobieta, która przez wiele, wiele lat podtykała synowi wszystko pod nos – nic w zamian nie oczekując. Właśnie dlatego stała się dla mężczyzny tak ważna. W wielu sprawach to właśnie do niej będzie szedł najpierw po radę.

Inna sytuacja ma się z teściową – tutaj sprawa się komplikuje, bowiem ta chce jak najlepiej dla swojej córki, więc zięcia poucza i krytykuje, a tego mężczyzna nie znosi… Łatwo zrozumieć tę niechęć, a z drugiej strony trudno wybaczyć zagorzałość. Jednakże trzeba się z tym po prostu oswoić. W konfrontacji z teściową mężczyzna czuje się oceniany i porównywany do idealnego wzorca, który – choćby nie wiem jak bardzo się starał – rzadko jest w stanie spełnić. Ponadto jego rola jako „głowy rodziny” zostaje zakwestionowana przez osobę spoza jego małżeńskiego układu, co budzi naturalny opór. Zamiast więc próbować zmienić tę dynamikę, warto wypracować pewien dystans i kompromis – akceptując, że relacje z teściową nie będą idealnie harmonijne, ale da się z tym funkcjonować bez ciągłych napięć.